In Vlaanderen wordt mijn jeugdroman gewaardeerd. Gek dat ik deze recensie nooit eerder had gezien…

http://zoeken.bibliotheek.be/?itemid=%7Clibrary/marc/vlacc%7C3053454

Recensie in Checkpoint, nr. 9/november 2010 , het honderdste nummer. Een jubileumuitgave.

door Erik Kuiper
  
Op 10 mei 1940 begint de jonge cavalerist Tonny van Renterghem aan een bijzondere verkenning naar Duitse parachutisten in de duinen bij Wassenaar. Als transportmiddel gebruikt hij hiervoor een smalspoor locomotief, die onbeheerd in de duinen wordt aangetroffen. Als de huzaren van het 1e Regiment Huzaren Motorrijders met de loc vuur aantrekken van de Duitsers, wordt vol stoom achteruit gegeven. Het is een van de opmerkelijke verhalen in het boek De laatste huzaar van kornet Tonny van Renterghem. Hij beschrijft zijn vooropleiding, als cavalerist nog met paarden opgeleid, en de uiteindelijke omschakeling naar motorfietsen in de aanloop naar de oorlog. De felle strijd van de huzaren rondom vliegveld Valkenburg en de verliezen aan Nederlandse kant in de meidagen van 1940 maken diepe indruk op Van Renterghem. De capitulatie kan hij moeilijk aanvaarden en hij besluit in het verzet te gaan. Uiteindelijk wordt hij chef-staf van de Orde Dienst Binnenlandse Strijdkrachten Amsterdam Zuid en treedt hij toe tot de staf van prins Bernhard. Na de oorlog besluit hij zijn droom na te jagen en vertrekt hij naar Amerika (1948) voor een carrière in de filmindustrie. In de periode na de oorlog komen zijn herinneringen soms boven, herinneringen die hij niet kan uitvlakken. Hij moet ermee leren leven. De laatste huzaar is een levendig boek met dramatiek, geluk, vindingrijkheid en humor, zowel tijdens de meidagen als in het verzet. Tonny van Renterghem is in 2009 in Amerika overleden, helaas voor het uitkomen van zijn boek. (EK)

http://www.veteraneninstituut.nl/page/pag_view.asp?pag_id=23139

Zie voor meer recensies: http://www.laatstehuzaar.com

	Titel: De laatste huzaar Auteur:  Renterghem, Tonny van

Korte bespreking:

Het verhaal van de in 2009 overleden Tonny van Renterghem, zoals hij dit op 89-jarige leeftijd heeft verteld aan zijn veel jongere echtgenote Susanne Severeid. Samen hebben ze de herinneringen van de auteur aan de Tweede Wereldoorlog aan het papier toevertrouwd. De titel verwijst naar zijn vooroorlogse opleiding aan de School Reserve Officieren Cavalerie en zijn belevenissen als jong kornet en pelotonscommandant, ingedeeld bij het 1e Regiment Huzaren Motorrijder tijdens de meidagen van 1940. Tijdens de Duitse inval maakt hij de gevechten rond Wassenaar en vliegveld Ypenburg mee. Gedurende de bezettingsjaren is Van Renterghem actief in het verzet en maakt hij deel uit van de verzetsgroep Orde Dienst. Voor zijn illegale activiteiten wordt hij door de Duitsers ter dood veroordeeld, maar hij weet te ontkomen. Na de oorlog is hij een van de initiatiefnemers van het project de Ondergedoken Camera in Amsterdam en wordt hij zelfs korte tijd toegevoegd aan de persoonlijke staf van prins Bernhard. In 1948 emigreert hij naar de Verenigde Staten, waar hij uiteindelijk zijn draai vindt in de filmwereld van Hollywood. Op een paar kleine historische onvolkomenheden na leest dit boeiende verhaal als een spannend jongensboek. Een verhaal in de stijl van ‘Soldaat van Oranje’. Met zwart-witfoto’s. – E. Westerhuis

© Biblion

Contactblad Stichting 1940-1945 Zomer 2010

Ex libris

Verzetsman met bravoure   door Enno van der Eerden

Flamboyant, ondernemend en zelfverzekerd. Tonny van Renterghem (1919-2009) was een kleurrijk man. Afkomstig uit een welgesteld Amsterdams tandartsengezin meldde hij zich kort voor de oorlog aan bij de cavalerie. Twee jaar later stond hij als aankomend officier in Den Haag oog in oog met Duitse parachutisten om na de capitulatie al snel betrokken te raken bij de illegale Ordedienst. Hij verrichtte spionageactiviteiten, verleende hulp aan onderduikers en gestrande piloten en was in de laatste fase van de bezetting actief als chef-staf van de Ordedienst en de Binnenlandse Strijdkrachten in Amsterdam-Zuid. Na de bevrijding organiseerde hij in Nederland en Londen tal van exposities van de Ondergedoken Camera, een tijdens de bezetting los netwerk van zo’n dertig illegaal opererende fotografen.

In De laatste huzaar – Verzet zonder kogels heeft Van Renterghem zijn oorlogservaringen vastgelegd. Dat heeft geresulteerd in een met veel vaart geschreven boek waarin een levendig beeld geschetst wordt van de in Amsterdam actieve verzetsgroepen en de kunstenaarskringen rond de gevluchte Duitse regisseur/acteur Ludwig Berger, maar ook van de onderhandelingen met de Duitsers kort voor de capitulatie en de chaotische omstandigheden die zich voordeden bij de geallieerde intocht. Nadat Van Renterghem twee jaar deel had uitgemaakt van de staf van prins Bernhard, sloeg hij zijn vleugels uit naar de Verenigde Staten waar hij een carrière opbouwde in de filmindustrie van Hollywood. Een passende omgeving. Van Renterghem was met zijn bravoure altijd al een man van de wereld.

In een terloopse passage vermeldt hij dat hij halverwege de jaren zeventig al op de hoogte was van het bestaan van een buitenechtelijke in Californië levende dochter van Bernhard. Toeval of niet, twee weken voor de publicatie van zijn memoires dook zijn naam plotseling op in de pers in verband met een recent teruggevonden brief waarin Van Renterghem indertijd de Amerikaanse Lockheed-onderzoekscommissie geattendeerd had op deze Alicia.

Tijdens de presentatie van zijn boek in het Amsterdamse Verzetsmuseum liet zijn uitgever weten dat de in juni 2009 overleden Van Renterghem geen andere bedoeling had gehad dan de commissie erop te wijzen dat Bernhard de steekpenningen doorsluisde naar deze dochter. De schatrijke prins van Oranje was niet uit geweest op zelfverrijking, maar wilde haar met deze financiële omweg buiten beeld houden om zijn familie niet voor het hoofd te stoten of in diskrediet te brengen. Een interessante observatie.

Tonny van Renterghem: De laatste huzaar – Verzet zonder kogels • Conserve, € 24,95 • ISBN 9789054292944

De Tweede Wereldoorlog ligt inmiddels 65 jaar achter ons. Op de fusilladeplaats Rozenoord op een steenworp afstand van ons huis, staat een steen met een bronzen plaquette eraan bevestigd. Op die plaat staat dat er tijdens de laatste maanden van de oorlog meer dan honderd Nederlanders zijn gefusilleerd. Er staan geen namen bij. Omdat ik vind dat het wel eens tijd wordt de gefusilleerden een naam te geven, heb ik uitgezocht wie de slachtoffers waren en waarom. Het artikel dat ik daarover schreef, staat op: http://www.geheugenvanplanzuid.nl/tijdtijn/Rozenoord.htm en op: http://www.dodenakkers.nl/oorlog/herdenkingsmonumenten-wo-ii/553-fusilladeplaats-rozenoord-in-amsterdam.html

De presentatie van De laatste huzaar op 26 april in het Verzetsmuseum was een enorm succes. Er waren meer dan tachtig mensen aanwezig. De film ‘De laatste huzaren te paard, door Tonny van Renterghem in 1988 gemaakt, met beelden van de huzaren in 1938 werd als dvd vertoond. Susanne Severeid, de weduwe van Tonny van Renterghem, die uit de Verenigde Staten was overgekomen, bood na een prachtige speech het eerste exemplaar van het boek aan Cor Suijk aan. Cor, een begenadigd redenaar, wist het publiek met zijn woorden tot het uiterste te boeien. Daarna kon het signeren beginnen, wat Susanne voor haar man deed. Ook zoon Pablo werd soms om een handtekening gevraagd; ik mocht als vertaler/redacteur eveneens enkele boeken signeren.

Laatste foto: uitgever Kees de Bakker, Pauline Wesselink, Pablo van Renterghem, Susanne Severeid, Ingrid en Merel de Bakker

Foto’s: Pauline Wesselink en Peter van Renterghem

Klik op foto’s voor groot beeld

In april 2010 verscheen het boekje Zuid-Afrika in de serie WWW-Terra (Wij willen weten) van Uitgeverij Ellessy. De serie is bedoeld voor scholieren vanaf circa 12 jaar, voor het maken van spreekbeurten en werkstukken en ook voor volwassenen die meer willen weten over interessante onderwerpen, maar een boekwerk te uitgebreid vinden.

Dit boekje geeft beknopte informatie over de geschiedenis van Zuid-Afrika, de negen provincies, het landschap, de bevolking, de economie en politiek, de cultuur, het wereldkampioenschap voetbal en dieren.

Zuid-Afrika – Pauline Wesselink – Ellessy – Jeugd – 2010

ISBN 978-90-8660-122-6

54 pagina’s, met kleurenfoto’s, prijs: € 10,95

Te bestellen bij: Uitgeverij.Ellessy@inter.NL.net

Website: www.ellessy.nl

Van De laatste huzaar, het boek van Tonny van Renterghem, dat ik vertaalde en redigeerde, en dat op 26 april 2010 uitkomt, zijn op het www twee fragmenten te lezen. Zie de websites hieronder.

http://www.stiwotforum.nl/viewtopic.php?t=11412 over 10 mei 1940 (uit: hoofdstuk

en

http://www.geheugenvanplanzuid.nl/tijdtijn/renterghem.htm over 7 mei 1945 (uit: hoofdstuk 20)

Deze maand heb ik de vertaling en redactie van het boek ‘De laatste huzaar’ voltooid, dat Conserve volgend jaar mei zal uitbrengen. Het boek is geschreven door Tonny van Renterghem met medewerking van zijn vrouw, de schrijfster Susanne Severeid. Op 19 juli overleed Tonny op negentigjarige leeftijd. Hij heeft bovenmenselijke inspanningen verricht om de herinneringen aan zijn leven, vooral met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog op te schrijven. Hij legde daarbij een enorm doorzettingsvermogen aan de dag. Een karaktertrek die kenmerkend voor hem is. Ik heb fijn met hem samengewerkt, heb hem eind vorig jaar ook ontmoet in de Verenigde Staten, zodat we flink konden opschieten met het boek. Hij was tot op het laatst gezegend met een goed geheugen en was prima op de hoogte van actuele gebeurtenissen. Ondanks zijn zwakke gezondheid hield hij de regie over zijn werk. Op Zuidelijke Wandelweg, een website over Amsterdam Zuid met veel historische artikelen en foto’s, schreef ik een In Memoriam: http://www.zuidelijkewandelweg.nl/architectuur/berlagebrug2.htm